Het verhaal van ...

Ik was benoemd als ambtenaar, maar moest die job opgeven na mijn zwangerschap. Ik werkte te ver van huis en er was geen opvang in de buurt voor mijn kind. Dus nam ik loopbaanonderbreking en verlof zonder wedde. Zeven jaar later begon ik te werken in de verkoop. Daar werd ik op mijn 48ste ontslagen wegens personeelsafvloeiing. Ik ging werken als schoonmaakster, omdat ik voor de verkoop te oud en dus te duur bevonden werd. Ik volgde in avondschool een opleiding medisch pedicure en begon zelfstandige in bijberoep als medisch en sportpedicure. Als ik op mypension.be kijk, zou ik een schamele 950 euro pensioen krijgen ‘als’ ik tot mijn 67ste ga werken. Van dat bedrag kan ik nooit een woning huren.
- Linda Willaert, poetsvrouw (53)
Zoals zovelen vroeger, ben ik op mijn veertiende naar de fabriek gestuurd. Ik kom uit een gezin van negen kinderen en dus moest er brood op de plank. Ik heb 44 jaar onafgebroken gewerkt, meestal als lasser. Nu bedraagt mijn pensioen 1.295 euro bruto. De huishuur bedraagt 750 euro per maand. Gelukkig ben ik geen alleenstaande. Veel van mijn vroegere collega’s vechten na hun loopbaan tegen de armoede.
- August
Ik ben beginnen werken als verkoopstertje op 16 jaar. Dan op mijn 20 e een eigen klein hobbyzaakje gestart waar ik juist van kon overleven. Mijn man opende een restaurant en ik werd medewerkende echtgenote. Dat bestond toen nog niet dat je zelf een bijdrage kon betalen, dus al die jaren gewerkt en geen pensioen opgebouwd. Ondertussen 3 kinderen gekregen, mijn man is elders gaan werken en ik bleef thuis met de kinderen. Opvang bestond toen ook niet. Later wat parttime jobs als verkoopster maar door 2 rugoperaties zit ik aan de invaliditeit. Volgend jaar begint mijn pensioen en ik zou volgens berekening 480€ krijgen. Mijn man heeft maar 35 jaar gewerkt door omstandigheden dus zal ons gezamenlijk pensioen heel weinig zijn. Gelukkig heb ik wel aan starfunds meegedaan en hebben we een huis. Maar we zijn alle twee in slechte gezondheid en hulp kost duur. We zullen afwachten hoe het verder gaat.
- Martine Toussein, winkelbediende (64)